Asıl suçlu; simit!

Türkiye ilginç bir coğrafya… Bir ülkeye komik demek ne derece doğru?.. Komik olan taşı toprağı mıdır?.. Yoksa insanı mıdır?.. Topyekün bir komediye sahne oluyorsa taşını toprağını ayırmak mümkün müdür? *** Son günlerde sık sık ekranlara gelen, gazetelerde boy boy yer…

Simitçi ve bahşiş…

Uzun boylu, paltolu bir adam geldi. İki simit istedi. Saat cebinden metal iki lira; Yan cebinden 100 lira verdi, “hepsi senin” dedi. Aynı anda kamera sesi duyuldu,. Deklanşörlere basıldı, flaşlar çaktı. Uzun boylu adam; kara gözlüklü, yapılı insanlar arasında bayraklı…

Simit saraya taşındı

Öğlen ayaküstü atıştırmalarının, ikindi saatlerindeki çay keyiflerinin vazgeçilmez yoldaşı gevrek. Öğrencisi, memuru, iş kadını özellikle de çocuklar için, mis gibi susam kokulu, çıtır gevrek her daim makbul bir yiyecek. Gevrek, yıllar önce; çoğu göç edip bu kente gelmiş çocukların zabıtadan…

Bir kamp hikayesi

Annem, kamp ile ilgili konu açıldığında, “Biz o yıl sana hamile olduğum için gidememiştik. Ama ondan sonraki yıllar hep gittik” der, bu sözler ile başlayan sohbetin ise tadına doyum olmazdı. Uzun yıllar benim için tatil kavramı ile eşdeğer olan kamp,…

Beynimin odalarında gezinti – 2: Ses ve söz yokluğunda gözlerle anlaşma odası

Ben de anlamadım birdenbire nasıl sarhoş olduğumu… Pek enteresan, efsane bir geceydi. Hüzünlü, sevinçli, sorgulayan, özür dileyen, suçlayan, sitemkar binbir duygu dolaşıyordu yemek masasının etrafındaki kişiler arasında. Ama bunların hiçbiri sözlerle ifade edilmiyordu. Gizliden gizliye, kaçamak bakışlarla, gözlerden gözlere aktarılıyordu…

Doya doya Karaburun

Bugün güzel bir gün geçirmek niyeti ile çıktık evimizden. Hava serin ve rüzgarlı, ancak masmavi bir gökyüzü bize eşlik etti gün boyu. Karşıyaka İskelesi, Lozan Meydanı ve Üçkuyular’da bekleyen konuklarımızı alarak saat 09:00’da yola çıktık. Rehber Mehmet Gülümser’in sempatik ve…

Fotoğraf yarınlara miras olacak

Kentsel dönüşüm ve değişimin baş döndürücü bir hızla yaşandığı günümüzde, değil çocukluk anılarındaki mekanları, daha birkaç hafta önce gördüğümüz ya da ziyaret ettiğimiz bir parkı, okulu, işyerini, hanı ya da çeşmeyi bugün yerinde bulamamak, tahrip olduğunu görmek hüzün veriyor insana.…