Yazdır Arkadaşına gönder
Kunduram yastık altında!
Işık Teoman
Işık TeomanBelki sıradan bir yazı gibi gelecek birçok insana.. Ama bayramlar geldiğinde veya bayramlara az bir süre kaldığında benim aklıma kunduram ve yastığım gelir.

İlginç değil mi? ikisi de ayrılmaz bir parça gibi... Kundura, yastık... .

Kundura nereye yakışır? Ayağa... Ayaktan çıktıktan sonra ayakkabılığa, sonra yastığın altına...

Çocukluğumuzda, bizim çocuklarımız gibi ayakkabı eskidiğinde hemen gidip almak gibi bir lüksümüz yoktu.

Ayakkabı eskir... Tabanı açılır, kenarlarından atar veya derisi yırtılır... Zaten hemen her mahallede mutlaka bir ayakkabı tamiri yapan dükkan bulunurdu..

O dükkanların kokusu çok hoş gelirdi bana...

Tamir yapılırken minik bir taburede oturarak beklemek. Tamir yapıldıktan sonra ayağında denemek. Onarılmış kundurayı giydikten sonra mutlu bir şekilde evine dönmek.

Ne güzel küçücük mutluluklar...

Bayramlarda alınırdı ayakkabılar..

Yeni kundurular..Mis gibi kokardı. Koklardım. Doyamazdım yeni ayakkabılarımı koklamaya..

Yastığımın altına koyardım. Onunla uyurdum. Gece defalarca uyanır, kontrol eder, koklar, koklar, koklardım, öyle uyurdum sabaha kadar...

Ne güzel kokardı kunduralar...

Yılda bir kez alınırdı kundura... Yılda iki kez bayram ama bir kez yeni kundura...

Ayağıma geçirdikten sonra, suya, çamura bulaştırmadan geçip giden bir bayram. Güzel kunduram. Ne güzel kokardı kunduram.

Şimdiki çocuklar ne kadar şanslı... Tabii gelirleri iyi olan ailelerin çocukları için geçerli bu şanslı olmak kavramı..

Bayramlarda ayakkabı satın almaya gittiğimizde üç kuruş maaş ile evini geçindirmek zorunda olan babamın fiyatları okuduğunda yüzünün şekilden şekile girdiğini ve dudağını büküp, "çok pahalı" dediğini unutamıyorum.

Bu bayram öncesi ne yapalım biliyor musunuz?

Mahallenizde veya sokağınızda olabilir veya hiç tanımadığınız yoksul bir çocuğu anne ve babasının onayını alarak, elinden tutup bir mağazaya götürelim. O’na bir ayakkabı alalım.

O minik yoksul çocuk o gece yastığının altında kunduraları ile uyusun!
Uyusun ki, o kunduraların kokusunu hiç ama hiç unutmasın!
O minik çocuk da büyüdüğünde bir başka miniğin elini tutsun!
Bayram öncesi ve bayramlardan sonra; yastığının altında kundurasıyla uyuyamayan o kadar çok çocuk var ki...

Tarih: 28/12/2005
7953 kez okundu
   Yazdır Arkadaşına gönder
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İzmir Kent Haritası İzmir Nöbetçi Eczaneleri