Yazdır Arkadaşına gönder
Komik Bir Adam
Emel Akçay Uzun
Emel Akçay UzunSizlere artık daha fazla hastalıktan bahsetmemek için bunca uzun bir süre geçmesini bekledim, aslında. Hani bir önceki yazımda sizlere eşimi anlatacağımı söylemiştim.

Bunun için biraz kafamın rahat, vücudumun ise sağlıklı olmasını bekledim. Artık iyiyim, İzmir Ekonomi Üniversitesi’nin 5. Kuruluş Yıldönümü’nü kutladık, 5. Bahar Şenliği’ni de atlattık, kısacası artık sizlere yazabilirim.

Ailenizde böyle bir durum hiç yaşıyor musunuz, bilemiyorum ama biz sıkça yaşıyoruz.

KISKANÇLIK...

Sakın eşimin beni başkalarından kıskandığını düşünmeyin bu söylediklerimin üzerine. Durum kısaca şöyle;

Eşim beni 8 yaşındaki kızım İlay Zeynep’ten,
Kızım beni eşimden,
Eşim, benim yazdığım yazılardan, öykülerden, masallardan,
Eşim, katıldığım yarışmalarda derece alma ihtimalimden,
Eşim, benim çektiğim fotoğraflardan,
Ben, eşimin çektiği fotoğraflarından,
Kızım, bizim çektiğimiz fotoğraflardan,
Eşim, kızımın yaptığı yemek denemelerini,
Kızım, eşimin yaptığı ‘mümkünü olmayan yemekleri’,
Eşim, benim yaptığım yağlı boya, suluboya, guaj resimlerden,
Ben, eşimin yaptığı yağlı boya resimlerinden,

kıskanıyorum,
kıskanıyor,
kıskanıyorlar.

Ürettiğimiz, ilgilendiğimiz her alanda birbirimizi kıskanmamız iyi midir, kötü müdür bilinmez ama biz böyleyiz, işte.
Bir öykü yarışmasına hazırlanıyordum. Heyecanla yazacaklarımı planladım. Yazdım da...
Bu süreç içinde, eşim de yarışmaya katılacağını ve birinci olacağını söylüyordu.

Yaza yaza tek bir cümle yazdı.

Sonra da benim önümü kesmemek için yarışmadan çekileceğini açıkladı. Bazen iddiasına inanamıyorum.
Sekizinci olmam onun için ancak dalga geçilecek ve “Halbuki birinciliği sana bırakmıştım.” cümlesini kurduracak bir olaydan ibaretti.

‘Komik Adam’ın serüveni, bir sonraki yazımda ‘Komik Adamın Yemek Maceraları’ başlığı ile sürecek...

Kısacası, biz kıskanıyoruz...

Tarih: 16/5/2006
8800 kez okundu
   Yazdır Arkadaşına gönder
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İzmir Kent Haritası İzmir Nöbetçi Eczaneleri