Yazdır Arkadaşına gönder
İnsan ne zaman büyür?
Alev Göral
Alev GöralHiç düşündünüz mü? İnsan ne zaman büyür? Her sene bir yaş aldığında mı? Okula başladığında mı? Askere gittiğinde mi? İş hayatına atıldığında mı? Evlendiğinde mi? Ebeveyn olduğunda mı? Yoksa torun sahibi olduğunda mı?

Her insan farklı olgularla, farklı yaşanmışlıklarla büyür. Kimi anne - babasını ya da bir sevdiğini kaybettiğinde, kimi ilk aşk acısını yaşadığında, kimi bir arkadaşı-dostu tarafından arkasından ilk kez bıçaklandığında, kimi iş hayatında ilk darbeyi aldığında, kimi ilk ihanete uğradığında....

Bazı insanların büyümesi için çoğu zaman derin bir acı gerekir. O acıyı yaşamadan bir şeyleri öngörebiliyor, pişiyor, öğreniyor ve ona göre yaşayabiliyorsa insan, zaten farklı bir mertebeye ermiş demektir.

Peki herkes büyür mü? "Ruh yaşım 22'yi geçmez" deriz ve bunu inanarak söyleriz. Ne kadar pek çok yaşanmışlık içinde bocalayıp duranlarımız olsa da, hala öğrenemeyenlerimiz, büyümeyenlerimiz de çoktur!

Bazı insanlar ise; büyümek istemediklerinden değil, hep kötüleri bilinçaltına ittiklerinden, çok istedikleri bir şeyi elde etmekte ısrarlı olduklarından, insanlara güvenmeyi tercih ettiklerinden ya çok geç büyürler ya da hiç büyüyemezler.

Bence insanı empati yapmayı öğrenmek ve etik olabilmek büyütür. Dürüst olmak, yalan söylememek, kimseyi incitmemek, kendin kadar en azından başkalarını sevmek ve değer vermek, değerli hissettirmek, bencil davranmamak, ikiyüzlü olmamak, her ne pahasına olursa olsun açık ve net olabilmek, düşündüğünü, doğru zamanda, doğru şekilde ifade edebilmek büyütür.

Bir insanın hayattan beklentileri netse, ideallerine kavuşabilmek için ne yapması gerektiğini biliyor ve çabalıyorsa büyümüştür. Empatiyi, hoşgörüyü, vefayı, vicdanı, affetmeyi, çıkarsızca sevmeyi, sevmediğine bile saygı duymayı öğrenmişse büyümüştür. Doğayı koruyorsa, hayvanları seviyorsa büyümüştür.

Üretmeden tüketmiyorsa, ruhuna zarar veren şeylerden uzak durmayı başarabiliyorsa, nefsine hakim olabiliyorsa, çıkarı zarar görse de adaletten ve haklıdan yana durabiliyorsa, sorun değil çözüm odaklı yaşayabiliyor, farkındalıklar oluşturuyor, düşünce ve söylemlerini hayata geçirebiliyorsa büyümüştür.

Güvenilir, ilkeli, kararlı, cesur, kişisel çıkarlardan arınmış olarak hayatta yerini koruyabiliyorsa, kaçak güreşmiyor, sözünü söylüyor ve arkasında durabiliyorsa büyümüştür.

Sadece iyi insan olmanın yetmediğini anladığında, yaptıklarına kılıf aramadığında, kendi duruşunun aynısını karşısında da görmeyi istemediğinde büyümüştür. Omuzunda huzur bulunacak sevgili, sırtını dayayabileceğiniz dost, haklının ve sevdiklerinin yanında dimdik durup, elini başkalarına karşı sımsıkı tutabileceğiniz biri olduğunda büyümüştür.

Kaçımız büyüyebildik şu hayatta? Ne ölümler, ne ihanetler, ne yalanlar, vefasızlıklar yaşadık kaçımız büyüyebildik ki?

İtiraf ediyorum; çok çabalasam da ben hala büyüyemedim. Ne annemin ölümü, ne boşanmalarım, ne mobbing'li iş hayatım, ne vefasız arkadaşlıklarım, ne kırılmış kalbim henüz büyütemedi beni. Ama henüz mezun olamasam da, son sınıfta ki bütünlemelerimi verdiğimin farkındayım... Darısı başınıza!

Çocuksu ruhunuz hep öyle kalsın ancak, akıl ve mantığınızın bir an önce büyümesi dileği ile...

Akıl, fikir, mantık ve güzel yaşanmışlıklarla, sevgiyle kalın...


Tarih: 28/7/2019
656 kez okundu
   Yazdır Arkadaşına gönder
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İzmir Kent Haritası İzmir Nöbetçi Eczaneleri