Yazdır Arkadaşına gönder
Dünya Yaş Grupları Satranç Şampiyonasında bronz madalya
Betül Cemre Yıldız Kadıoğlu
Betül Cemre Yıldız KadıoğluTürkiye 10 Yaş Altı Kızlar Şampiyonu olduktan sonra daha büyük bir sorumluluğun ağırlığını hissediyordum artık omuzlarımda. Dünya Şampiyonası bizi bekliyordu. Böylesine büyük bir sorumluluğun altından kalkabilmek için Abdullah Hocam ile birlikte daha da disiplinli bir çalışma başlattık. Hatırlıyorum; çalışmaktan uykum gelirdi ve uyuklamaya başladığımda, Abdullah Hocam dürterdi beni, "Uyan bakayım, daha çok çalışmamız gerek" derdi. Onun sayesinde, bugünlerime uzanan merdivenleri tırmandım.

1999 yılıydı ve turnuva zamanı gelip çatmıştı. İspanya'nın Oropesa Del Mar şehrinde düzenleniyordu, Dünya Yaş Grupları Şampiyonası. Yaşımın küçük olması nedeniyle turnuvaya giderken annem de bana eşlik etmişti. "Daha on yaşındaydın. Elbette ailenden bir yetişkin ile gitmeliydin" diye düşünmeyin, lakin on bir yaşımdan beridir velisiz gidiyorum turnuvalara. Diğer taraftan ilk defa yabancı bir ülkeye gelmiştim ve yine ilk defa Türk olmayan satranç sporcuları ile oynayacaktım. Bu öylesine tuhaf bir hissiyattı ki; adeta uzaylı görecek kadar heyecanlıydım. Ama baktım ki; onların da iki eli ve iki ayağı var. Hepsi de benim gibi heyecanlı çocuklardı.

Turnuva başladı, hiç de fena gitmiyordum. Namağlup olarak üst sıralarda yer alıyordum. Ancak arada birkaç beraberlik de almıştım. Derken, aksilik bu ya; en kritik maçta hasta oldum. Ateşim, kırk derecelere ulaşırken; annem telaşlanıp doktor çağırdı. Doktor, maça çıkmamamı ve bir gün sonra, boş günde maçı oynamamı tavsiye etse de; ben ısrarla oynamak istiyordum.

Günümüzün çok güçlü bir kadın satranç sporcusu olan ve "Avrupa Kadınlar Şampiyonluğu" unvanı bulunan Rus Valentina Gunina ile oynayacaktım, doktorumu dinlemeden. İlk hamleleri yaparak başlıyoruz ve maç sürecinde, "kazanç" konumuna geçiyor olsam da; masadan puanla ayrılmayı başaramıyordum. Oropesa Del Mar'daki ilk ve tek mağlubiyetimi alıyor ve turnuvayı 13. sırada bitiriyordum. Şimdilerde, yaş gruplarında madalya almadan döndüğümüz turnuva pek azken; o dönem için bu sonuç, madalya olmadan da büyük bir başarıydı.

Aradan sekiz yıl geçti ve yine Dünya Yaş Grupları Şampiyonası'nda oynuyordum. Bu defa, turnuva Antalya'da düzenleniyordu. 18 Yaş Altı Kızlar kategorisinde, ülkemi temsil ediyordum. Yine namağlup olarak giderken; Valentina Gunina ile eşleşiyordum. Nasıl bir şanssızlık ise; tam sekiz yıl sonra yine güzel bir konum elde etmeme rağmen, maçı kazanamıyordum. Turnuvadaki tek mağlubiyetimi, dejavu yaşar gibi alıyordum. Ancak bu defa teselli ödülüm vardı. Dünya üçüncüsü olarak, Türkiye'ye dünya çapında ilk madalyayı kazandırıyordum.

Son tur bittiğinde, koşarak çıkmıştım turnuva salonundan. O kısacık yol, bana kilometrelerce uzunlukta gibi geliyordu. Antrenörüm Adrian Mikhalchishin, beni heyecanlı gözlerle karşılamıştı ve ilk tebrikleri almıştım. Kürsüde dönemin Federasyon Başkanı Sayın Ali Nihat Yazıcı, alnımdan öperek kutlamıştı bu başarımı. Sekiz yıllık süreçte, çok defa kıyısından kaçırdığım madalya fırsatını, yaş gruplarında son senemde kazanıyordum ve kendi ülkemde madalya kazanmak, inanılmaz derecede müthiş bir duyguydu. Kelimelere dökmek gerçekten güç...

***

İzmirli arkadaşımız Alper Efe Ataman'ın onlarca faydalı satranç kitabından sonra bir de "Satrançsever" dergisi çıkarması Türkiye satrancında önemli bir eksiği tamamladı. İki ayda bir çıkacak olan dergide çok değerli satranç sporcularının ve antrenörlerinin köşeleri bulunmakta. Satrançla az ya da çok ilgisi bulunan her evde bulunması gereken bir dergi "Satrançsever". Türkiye'de ve dünyada satranç hakkında bilgi sahibi olmak için Satrançsever Dergisi'ne üye olmanızı ve takip etmenizi tavsiye ederim.

Tarih: 11/5/2016
4786 kez okundu
   Yazdır Arkadaşına gönder
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İzmir Kent Haritası İzmir Nöbetçi Eczaneleri