Yazdır Arkadaşına gönder
Çevir başını bak...
Ayşe Başak Kaban
Ayşe Başak KabanUmutsuz, yalnız ve güzel insanlara ;

Şehirden uzaklara gitmek istiyor insan. Tüm iletişim ağlarını kapatıp orada yaşamalı. Başı kabak, ayağı çıplak çocuklar yetiştirmek gerek. Rüzgar gibi özgür, şimal yıldızı gibi hep doğruyu söyleyen çocuklar. Gitmek ve bir daha geri dönmemek. Başka türlü bir yere, başka türlü bir yaşama göç etmek.

Uzun zamandır sessizliğin sessini dinlemeye ihtiyacımız var. Hep beraber yoğrularak yoruluyoruz bu ülkede. Güvenimizi kaybedeli çok oldu. Ardından umutlarımız tükendi. Geleceğimiz kurşuni bir yalnızlık. Hayal adacıklarımız zapt edildi. Hayal kuramayan bir insan nasıl yaşayabilir ki?

Korkuyoruz... Oysa her birimiz güzel hikayelerle büyümüştük. Birer "Küçük Kara Balık"tık. Derenin sonunu merek ediyorduk. Soru sormayı ve sorduğumuz sorulara mutlaka cevap bekleyen çocuklardık Küçük Prens gibi. O nedenle küçükken öğrendik "gerçeğin mayasının gözle görülemeyeceğini". Ve insanların arasında yalnız kalınabilineceğini... Martı Jonathan arkadaşıydı prensin. Öyle belledik. Öyle sandık. Öyle hayal ettik. Martıların en özgür olanını sevdik, insanların en özgürü olabilelim diye...

Oysa şimdi korkuyoruz. Her sabah travma derecemizi yükseltecek yeni bir haber ile uyanmaktan. İşsiz kalmaktan. Çocuklarımıza bırakacağımız arsız dünya değerlerinden. Geleceğin gelmesinden korkuyoruz. Canımız yanıyor, ruhumuz kanıyor ve biz en çok kimsenin bize ilişemeyeceği artık olmayan ıssız bir yerin özlemini taşıyoruz.

Maymunlar cehennemi gibi yaşadığımız yer. Kimse duymamış, kimse görmemiş, kimse söylememiş... Ya bizim gördüklerimiz, duyduklarımız, söylediklerimiz? Dillendirilen yalanlara kapadık kulaklarımızı ondan mıdır sağırlaşmamız? Oynan çirkin oyunlara karşı kapadık gözlerimizi, ondan mıdır körlüğümüz? Konuşan, anlatan, yazan düşünenlerin başına gelenleri gördük ondan mıdır dilsizliğimiz?

Hayallerimizde beslemiştik biz hep "başka türlü bir şeyleri"... Şimdi çok uzakta belki o yer, hayallerden bile uzakta. Ama tek başına değilsin ülkenin güzel, yalnız ve umutsuz insanı... İnan yalnız değilsin. Çevir başını bak. İçinde bir yerlerde inandığın değerler var. Sana ait, senin olan, seni sen yapan. Unutturulmaya çalışılsa da sakladın sen onu. İçindeki çocuğa sor, göstersin yerini.

Şimdi tam da şimdi Küçük Kara Balık, Küçük Prens ve Martı'yı okumanın zamanı. Şimdi tam zamanı. Çevir başını bak, orada bir yerlerde sana ait kahramanlarının en güzelleri bekliyor seni. Çevir sayfalarını...

Tarih: 22/1/2009
8127 kez okundu
   Yazdır Arkadaşına gönder
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İzmir Kent Haritası İzmir Nöbetçi Eczaneleri