Yazdır Arkadaşına gönder
Beni terk etme...
Ayşe Başak Kaban
Ayşe Başak Kaban"Beni terk etme..." dedim. Terk edileceğimi çok önceden anlamıştım. Kapı arkalarında yaptığın fısıltı tonunda konuşmalarını duymuştum. Sen duymadığımı sanıyordun... O günün sabahı tatlı bir telaş içindeydin böyle zamanlarını bilirim ben senin. Elini neye koyacağını bilemezsin, evin içinde sağa sola koştururken arada bir bana söylenirsin "Çekil ayak altından. Bak hala orada duruyorsun, git başka yerde otur"... Alışığım böyle zamanlarda azarlanmaya, dar bir zamanda çok iş yapmaya çalıştığını bilirim. Ses etmem, bana söylediğini yapar, gider çekilirim bir köşeye.

O gün de öyle yaptım. Sessizce izledim seni. Sık sık telefonla konuştun. Benden bahsederken ismimi kullanmadın ve benimle hiç göz göze gelmedin. Gelmek istemedin. Terk edenlere özgü o korkak ve aciz duruş vardı üzerinde, sana hiç yakıştıramadım.

Sana "beni terk etme" dedim. Gözlerinin içerisine bakıp yalvardım. Yüreğim cız eti sen arabaya binerken. "Lütfen" dedim. "Lütfen bensiz gitme. Tek ihtiyacım olan senin sevgin. Fazla bir şey istemiyorum. Yemek yemesem de olur, bir kuru ekmeğe razıyım. Yeter ki sen ol benim yanımda, arada bir gel sev beni. Ben seni evde beklerim. Sessiz olurum, varlığımdan haberin olmaz. Ben sensiz yaşayamam" dedim. Dinlemedin. Gittin. Arabanın arkasından uzun uzun koştum, yetişemedim. Nefesimin tıkandığı yerde kaldım. Durdum. Akşam olup, güneş gidene kadar bekledim yol kenarında. Bir umut geri dönersin diye bekledim. Gelmedin...

Ağladığımı anlayamazsın sen. Benim senin gibi gözyaşlarım yok dışarıya doğru meyleden. Benim göz pınarlarımdan süzülen damlalar yüreğime düşer, orada birikir. O nedenle ben ağlarken daha tiz çıkar sesim görünmez yaşlarım.

Sen gittiğinden beri evime giremiyorum artık. Hava soğuk, üşüyorum. Kapı, pencere kapalı. Bir küçük paspas var sığındığım. Korkuyorum geceleri. Sokaklar tehlikeli. Nasıl koruyacağımı bilemiyorum kendimi. Sokaklardaki çetelerin kuralları var. Dayak yiyorum, yaralanıyorum. Sen bana hiç dövüşmeyi öğretmedin ki...

Sen gittiğinden beri açım ben. Kendime yemek hazırlamayı bilmiyorum. Nasıl yemek bulunacağını da... Çöpleri karıştırıyorum. Diğerlerinin artıklarından ne bulursam onunla doymaya çalışıyorum ama nafile.

Yokluğun kocaman bir boşluk yaralı kalbimde... Aç, dayak yorgunu, uykusuz ve mutsuzum ben şimdi. "Sana beni terk etme..." diye yalvardığım andan bu yana her şey daha kötüye gidiyor benim için. Beni hiç düşünüyor musun diye merak ediyorum en çok... Birlikte parkta gezdiğimiz anlar geliyor aklıma. Sevgilinden ayrılıp ağladığın gece gözyaşlarını yalayışım geliyor. Kapıyı açtığında koşturarak sana "hoş geldin" dediğim zamanlar. Birlikte televizyon seyrettiğimiz akşamlar...

Sen beni hiç düşünüyor musun, bunu merak ediyorum? Karşılıksız bir sevgi verdim sana. Koşulsuz sevdim seni. Ne daha zengin olmanı, ne daha başarılı olmanı, ne de bana hediyeler almanı istedim. Arada bir başımı okşasan yeterdi bana. Ben seni sen olduğun için sevdim. Sadece seni sevdim ve seni hiç aldatmadım. Neden terk ettin beni? Şimdi kuyruğum arka bacaklarımın arkasında, yüreğime düşen gözyaşlarımın sesini dinliyorum ve nerede hata yaptığımı düşünüyorum.

Tüm hayvanlarımızın ve hayvan dostlarının günü kutlu olsun. Daha iyi yarınlara...

Tarih: 4/10/2009
8661 kez okundu
   Yazdır Arkadaşına gönder
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İzmir Kent Haritası İzmir Nöbetçi Eczaneleri